Жедел ішек инфекциялары (ЖІИ) – балалық шақтағы барлық жұқпалы аурулар арасында екінші орында (жедел респираторлық инфекциялардан кейін) тұратын кең таралған жағдай.
Жіті ішек инфекциялары (ЖІИ) – асқазан-ішек жолдарының қозғалыс бұзылыстарымен, соның ішінде диареямен, мас болумен және кейбір жағдайларда сусызданумен сипатталатын жұқпалы аурулар тобы. ЖІИ тамақ және су арқылы таралатын аурулардың кең таралуымен және пайда болуымен сипатталады.
ЖІИ тудыратын патогендер – ішек дисфункциясын тудыруы мүмкін бактериялардың, вирустардың, қарапайымдылардың және гельминттердің үлкен тобы.
Негізгі берілу механизмі – нәжіс-ауыз жолы, ол тамақ, су және тұрмыстық байланыс арқылы, ал сирек жағдайда ауадағы шаң арқылы жүреді. Берілу факторларына пациенттің нәжісімен ластанған тамақ, су, тұрмыстық заттар және ойыншықтар жатады. Жәндіктер (шыбындар) да кейбір инфекциялардың берілуінде маңызды рөл атқарады. Жедел ішек инфекциялары антисанитариялық тұрмыс жағдайлары, жеке гигиенаның нашарлығы және дұрыс сақталмаған немесе дұрыс дайындалмаған ластанған тағамды тұтыну арқылы таралады.
Жіті ішек инфекцияларының алдын алу
1. Жеке гигиенаның негізгі ережелерін сақтаңыз. Балаңыздың қолын жиі жуып, лас қолмен далада ештеңе жемеуді түсіндіріңіз. Балаңыздың тырнақтарын үнемі қырқып отырыңыз.
2. Балалар ойыншықтарын үнемі жуыңыз.
3. Сыртта жүргенде, балаңыздың қолын антисептикалық майлықтармен мезгіл-мезгіл сүртіңіз.
4. Барлық жемістерді, көкөністерді және жидектерді ағын сумен мұқият жуыңыз.
5. Барлық азық-түліктерді тек тоңазытқыш үстелдері немесе тоңазытқыш жабдықтары бар жерлерден сатып алыңыз.
6. Егер үйде науқас адам болса, ол баладан оқшаулануы керек. Барлық ортақ пайдаланылатын заттар, сондай-ақ науқас адамның киімдері мен төсек-орындары дезинфекциялануы керек.
7. Айтпақшы, есік тұтқалары мен дала ойыншықтарын да үнемі антисептиктермен өңдеу керек. Үй ішіндегі ойыншықтарды, тіпті оларды сыртқа шығармасаңыз да, жуып, жуу керек.
8. Үйіңізді таза ұстаңыз, қонақ бөлмелеріңізде аяқ киім кимеңіз (үй ішіндегі аяқ киім емес) және бөлмені күніне бірнеше рет желдетіңіз.
Дәрігерге қашан көріну керек?
1. Балаңыз су ішпегенде немесе сұйықтықты сақтай алмаған кезде (үздіксіз диарея және құсу).
2. Балаңызда сусыздану белгілері байқалса (6 сағаттан артық зәр бөлінбесе, тері құрғаса, көздің батып кетуі және т.б.)
3. Нәжісте қан немесе шырыш пайда болса (бактериялық инфекция дамып келе жатыр).
4. Балаңызда қызба көтерілсе, енжар болса немесе ұстамалары болса.
5. Балаңыз 10 сағаттан артық тамақтан немесе сусын ішуден бас тартса.
Әрине, өзіңізді барлық нәрседен қорғау мүмкін емес, бірақ жауапкершілікпен қарау арқылы көптеген мәселелерден өзіңізді қорғауға болады, бұл балаңыздың асқазан инфекциясын жұқтыру мүмкіндігін айтарлықтай азайтады.

Острые кишечные инфекции (ОКИ) являются широко распространенной патологией, занимающей второе место (после острых респираторных инфекций) среди всех инфекционных заболеваний в детском возрасте.
Острые кишечные инфекции (ОКИ)– группа инфекционных заболеваний, сопровождающихся нарушением моторики желудочно-кишечного тракта с развитием диареи, интоксикации, а в ряде случаев — обезвоживания. Для ОКИ характерна массовость заболевания, возникновение пищевых и водных вспышек.
Возбудители ОКИ – многочисленная группа бактерий, вирусов, простейших и гельминтов, которые могут вызывать дисфункцию кишечника.
Основной механизм передачи – фекально-оральный, реализующийся пищевым, водным и контактно-бытовым путями, реже – воздушно-пылевым путем. Факторами передачи являются пища, вода, предметы обихода, игрушки, инфицированные фекалиями больного, в передаче некоторых инфекций имеют значение насекомые (мухи).
Заражению ОКИ способствуют антисанитарные условия жизни, несоблюдение правил личной гигиены, употребление зараженных продуктов питания, хранившихся или готовившихся с нарушением правил.
Профилактика острых кишечных инфекций
1. Соблюдайте элементарные правила личной гигиены. Чаще мойте руки ребёнку, объясните ему также, чтобы не ел ничего на улице грязными ручками. Подстригайте малышу регулярно ногти.
2. Регулярно мойте детские игрушки.
3. На улице время от времени протирайте ребёнку ручки гигиеническими салфетками с антисептической пропиткой.
4. Все фрукты, овощи и ягоды тщательно мойте под проточной водой.
5. Все продукты покупайте только в местах, где есть охлаждаемые прилавки или холодильное оборудование.
6. Если в доме есть больной, его необходимо изолировать от ребенка. Все предметы общего пользования нужно продезинфицировать, как и одежду и белье больного.
7. Между прочим, дверные ручки и уличные игрушки также необходимо регулярно обрабатывать антисептиками. Домашние игрушки следует мыть и стирать, даже если вы не выносите их на улицу.
8. Поддерживайте чистоту в доме, не ходите обутые по жилым комнатам (имеется в виду не домашняя обувь), несколько раз в день проветривайте помещение.
У детей до года быстрее наступает критическое состояние, дело в том , что иммунитет у маленьких детей слабее и риск тяжелых форм инфекции намного выше.
Когда нужен врач?
1.Когда ребенок не пьёт и не может удерживать жидкость (непрекращающийся понос и рвота).
2. Если у ребенка появляются признаки обезвоживания ( нет выделения мочи более 6 часов, сухая кожа, запавшие глаза и др.)
3.Если появляется в кале кровь или слизь ( присоединяется бактериальная инфекция).
4. Если у ребенка поднимается высокая температура, ребенок вялый, появляются судороги.
5. Отказ ребенка от еды и питья более 10 часов.
Конечно, от всего застраховаться невозможно, но при ответственном подходе вполне реально уберечься от многих бед, значительно сократив шансы ребенка подцепить кишечную инфекцию.